Το μονοπάτι αυτό είναι μια εναλλακτική σύντομη ανάβαση στο καταφύγιο από το χιονοδρομικό κέντρο Περτουλίου, παρακάμπτοντας τη μεγάλη θηλιά που κάνει το κλασικό μονοπάτι πρόσβασης. Είναι η διαδρομή που θεωρούνταν ως κλασική τις δεκαετίες 1990 και 2000. Η διαδρομή αυτή προτείνεται το χειμώνα, όταν υπάρχει αρκετό χιόνι στο βουνό, αφού το μήκος της είναι μικρότερο. Το μονοπάτι αυτό αποτελεί παρακλάδι του κλασικού, και για να φτάσουμε στην αφετηρία του ακολουθούμε το κλασικό μονοπάτι ανάβασης μέχρι το υψόμετρο των 1.350μ. Εδώ υπάρχει διασταύρωση αριστερά, που ανηφορίζει αρχικά τις δασωμένες πλαγιές, και σύντομα τις γυμνές και πιο απότομες πλαγιές, με κατεύθυνση ανατολική. Το μονοπάτι συναντά το δασικό δρόμο, τον οποίο ακολουθεί για λιγότερο από 100μ., και τον αφήνει ξανά στο Ζ που κάνει αυτός. Μετά από 400μ. περίπου, το μονοπάτι τέμνει το δασικό δρόμο και συνεχίζει προς τα αριστερά. Εδώ ακολουθεί την ομαλή χωμάτινη ράχη (λιβάδι) και τραβερσάρει προς τα δεξιά τις πλαγιές, πάνω από το μαντρί, φτάνοντας το οροπέδιο Μπακόλα, όπου βρίσκεται το καταφύγιο του Κόζιακα. Η διαδρομή αυτή είναι η συντομότερη για την πρόσβαση στο καταφύγιο και είναι προτιμότερο να χρησιμοποιηθεί το χειμώνα. Ωστόσο, δεν είναι τόσο όμορφη όσο η κλασική.