28km · Δύσκολο
Αγία Κυριακή – Βρύση – Κορυφή Νεράιδα – Μπάτης – Τσούμα – Μπριτσιάσα – Καπ Γκρας – Αλεξίου.
Η διαδρομή αποτελεί διάσχιση του ορεινού όγκου της Νεράιδας, από την Αγία Κυριακή έως τη θέση Γέφυρα Αλεξίου, και απευθύνεται σε πεζοπόρους με εμπειρία σε μεγάλες ορεινές πορείες.
Η διαδρομή ξεκινά από την εκκλησία της Αγίας Κυριακής, στα 1.160m, στα Λιβάδια Περτουλίου, όπου υπάρχει και βρύση. Αρχικά ακολουθεί τον κεντρικό δρόμο προς Περτούλι για 150m, μέχρι να συναντήσει στα δεξιά διασταύρωση με δασικό δρόμο, ο οποίος έχει μπάρα. Στο σημείο της διασταύρωσης, η διαδρομή μπαίνει σε μονοπάτι που ακολουθεί την ομαλή ράχη προς τη θέση Παλιοκόπρι. Χαρακτηριστικό του τμήματος αυτού είναι το πυκνό ελατόδασος ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς. Στη θέση Παλιοκόπρι συναντά τον δασικό δρόμο προς Περτούλι και υπάρχει διασταύρωση με το μονοπάτι 221, που οδηγεί στο Περτούλι. Η διαδρομή ακολουθεί τον δασικό δρόμο για 50m, όπου υπάρχει διασταύρωση με δευτερεύοντα ανηφορικό δασικό δρόμο, τον οποίο ακολουθεί. Η διαδρομή κινείται σε αυτόν τον δευτερεύοντα ανηφορικό δρόμο για περίπου 1.500m. Στη στροφή του δρόμου μπαίνει σε μονοπάτι μέσα στο δάσος, παρακάμπτοντας τη φουρκέτα του δρόμου. Ψηλότερα ξανασυναντά τον δασικό δρόμο, τον οποίο ακολουθεί για λίγο, μέχρι την επόμενη φουρκέτα, όπου ανηφορίζει ευθεία τις δασωμένες πλαγιές. Το μονοπάτι περνά δίπλα από παλιά στάνη και τραβερσάρει τη δεξιά πλαγιά του ρέματος, καταλήγοντας τελικά μέσα σε αυτό. Σχεδόν μέσα στο ρέμα υπάρχει βρύση με κοπάνα και πόσιμο νερό. Ανεβαίνοντας λίγο ψηλότερα, σε απόσταση 150m πάνω από τη βρύση, περνά ο δρόμος προς τη θέση Μάνα, τον οποίο η διαδρομή ακολουθεί για 100m προς τα δεξιά. Στα αριστερά υπάρχει φαρδύ μονοπάτι που οδηγεί σε δεύτερη βρύση, η οποία έχει καταστραφεί μερικώς από κατολίσθηση. Μετά τη βρύση, η διαδρομή συνεχίζει την ανάβαση από μικρό αλλά εμφανές μονοπάτι με βόρεια κατεύθυνση, τραβερσάροντας χαλικώδεις πλαγιές, και ανεβαίνει σε ομαλό λιβάδι, το οποίο διασχίζει προς τον ώμο της πλαγιάς. Στη συνέχεια τραβερσάρει τη μεγάλη ανατολική πλαγιά της Μπουντούρας. Η κλίση του μονοπατιού είναι μικρή για το μεγαλύτερο τμήμα του, αλλά πλησιάζοντας στην κορυφή το μονοπάτι χάνεται στην πλαγιά και η ανάβαση γίνεται πιο ανηφορική μέσα από πράσινες πλαγιές, δηλαδή βοσκοτόπια. Κάνοντας ένα μικρό ζιγκ ζαγκ, βγαίνουμε στην κύρια κορυφογραμμή από Μπουντούρα προς Νεράιδα και, ακολουθώντας την κορυφογραμμή, η πορεία οδηγεί στην κορυφή Μπουντούρα, στα 2.074m. Από την κορυφή Μπουντούρα αρχίζει να κατηφορίζει δυτικά, ενώ το μονοπάτι κινείται πάντα δίπλα στις απόκρημνες ορθοπλαγιές της βόρειας πλευράς του βουνού. Σε απόσταση 500m από την κορυφή υπάρχει μια απότομη χορταριασμένη πλαγιά, την οποία κατεβαίνει μέχρι τον αυχένα μεταξύ των κορυφών Νεράιδας και Μπάτη, σε υψόμετρο 1.802m. Μετά τον αυχένα, το μονοπάτι ανεβαίνει σταδιακά, τραβερσάρει από τη βόρεια πλευρά την προκορυφή του Μπάτη και ανεβαίνει στον Μπάτη, στα 1.959m. Η κορυφή είναι βραχώδης και απαιτεί προσοχή. Από την κορυφή Μπάτης και μετά, η διαδρομή ακολουθεί την κορυφογραμμή, κατεβαίνοντας ομαλά στο διάσελο, στα 1.840m, προς την κορυφή Τσούμα και ανεβαίνοντας με μεγάλη κλίση στην κορυφή Τσούμα, στα 2.055m.
Μετά την κορυφή Τσούμα συνεχίζουμε παράλληλα με την κορυφογραμμή, αλλά λίγο χαμηλότερα στις νότιες πλευρές του βουνού, μέχρι την ψηλότερη κορυφή της Νεράιδας, με την ονομασία Μπριτσιάσα, στα 2.144m, η οποία βρίσκεται στο μέσο του βουνού και της διαδρομής. Από την κορυφή Μπριτσιάσα κατηφορίζουμε νοτιοδυτικά, χάνοντας περίπου 300m υψομετρικά, μέχρι η ράχη να γίνει πολύ πιο ομαλή και η βόρεια πλευρά πολύ ομαλότερη από τις νότιες, σε αντίθεση με ό,τι ίσχυε μέχρι εδώ. Η ομαλή ράχη αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους βοσκότοπους της περιοχής. Στο διάσελο υπάρχει διασταύρωση με το μονοπάτι που κατεβαίνει στη Δέση. Η ράχη γίνεται ακόμη πιο πλατιά και η διαδρομή περνά την κορυφή με την ονομασία Μυρμήγκι ή Μεγάλος Πύργος, με ψηλότερο σημείο στα 1.938m. Η διαδρομή διασχίζει τη ράχη με την ονομασία Μουτσόρια μέχρι τα Τρία Σύνορα, στα 1.824m, όπου το βουνό χωρίζεται σε δύο μεγάλες ράχες: αυτή που οδηγεί προς το Καπ Γκρας και εκείνη προς το Ξεροβούνι, με νοτιοανατολική κατεύθυνση προς το χωριό Άγιος Νικόλαος.
Η διαδρομή ακολουθεί τη ράχη προς τον μεγάλο κώνο του Καπ Γκρας. Έχει μερικά απότομα περάσματα στην αρχή, αλλά γίνεται ομαλή πλησιάζοντας στην κορυφή. Από την ομαλή κορυφή του Καπ Γκρας, στα 1.931m, έχουμε θέα προς τον Ασπροπόταμο και τα Αθαμανικά Όρη. Το όνομα Καπ Γκρας είναι βλάχικο και σημαίνει Χοντρό Κεφάλι. Η κατάβαση γίνεται από τη νότια ράχη, που περνά μέσα από πυκνά δάση, όπου παλαιότερα υπήρχαν καλλιεργήσιμες εκτάσεις, όπως φαίνεται από τις χτισμένες αναβαθμίδες. Προς το τέλος της ράχης, το μονοπάτι εισέρχεται σε σύρτη, δηλαδή διαδρομή μετατόπισης κορμών δέντρων κατά την υλοτομία, και σε φαρδύ απότομο μονοπάτι. Το μονοπάτι περνά κοντά από βρύση και καταλήγει στον δρόμο προς τη θέση Αλεξίου, στη διασταύρωση προς Γαρδίκι και τα χωριά του Ασπροποτάμου
(EN) English description
The route is a traverse of the Neraida mountain mass, from Agia Kyriaki to Gefyra Alexiou (Alexiou road bridge), and is intended for hikers with experience in long mountain routes.
The route starts from the church of Agia Kyriaki, at 1,160m, in Livadia Pertouliou, where there is also a spring. At first it follows the main road towards Pertouli for 150m, until it meets a junction with a forest road on the right, which has a barrier. At the junction, the route enters a path that follows the gentle ridge towards Paliokopri. This section is characterized by a dense fir forest of particular natural beauty. At Paliokopri it meets the forest road towards Pertouli, and there is a junction with trail 221, which leads to Pertouli. The route follows the forest road for 50m, where there is a junction with a secondary uphill forest road, which it follows. The route continues on this secondary uphill road for about 1,500m. At a bend in the road it enters a path through the forest, bypassing the sharp turn of the road. Higher up it meets the forest road again, follows it for a short distance, and at the next hairpin climbs straight up through the forested slopes. The trail passes next to an old sheepfold and traverses the right-hand slope of the stream, eventually ending inside it. Almost inside the stream there is a spring with a trough and drinking water. Climbing a little higher, 150m above the spring, the road towards Mana passes by, which the route follows to the right for 100m. On the left there is a wide path leading to a second spring, which has been partly damaged by a landslide. After the spring, the route continues the ascent on a small but clear path heading north, traversing gravelly slopes, and climbs to a gentle meadow, which it crosses towards the shoulder of the slope. It then traverses the large eastern slope of Bountoura.
The gradient of the trail is slight for most of this section, but as it approaches the summit the path disappears on the slope and the ascent becomes steeper through green slopes, namely grazing land. Making a small zigzag, we come out on the main ridge from Bountoura to Neraida and, following the ridge, the route leads to Bountoura peak, at 2,074m. From Bountoura peak it begins to descend westwards, while the trail always runs beside the steep cliffs of the northern side of the mountain. At a distance of 500m from the peak there is a steep grassy slope, which it descends to the saddle between the peaks of Neraida and Batis, at an altitude of 1,802m. After the saddle, the trail gradually climbs, traverses the northern side of the forepeak of Batis and ascends to Batis, at 1,959m. The peak is rocky and requires caution. From Batis peak onwards, the route follows the ridgeline, descending gently to the pass, at 1,840m, towards Tsouma peak and then climbing steeply to Tsouma peak, at 2,055m. After Tsouma peak we continue parallel to the ridgeline, but slightly lower on the southern sides of the mountain, until the highest summit of Neraida, called Britsiassa, at 2,144m, which lies in the middle of the mountain and of the route. From Britsiassa peak we descend southwest, losing about 300m of elevation, until the ridge becomes much gentler and the northern side much smoother than the southern side, unlike what applied up to this point. The gentle ridge is one of the largest grazing areas in the region. At the pass there is a junction with the trail descending to Desi. The ridge becomes even wider and the route passes the peak called Myrmigi or Megalos Pyrgos, with its highest point at 1,938m. The route crosses the ridge called Moutsoria to Tria Synora, at 1,824m, where the mountain divides into two large ridges: one leading to Kap Gras and the other to Xerovouni, heading southeast towards the village of Agios Nikolaos. The route follows the ridge towards the large cone of Kap Gras. It has a few steep passages at the beginning, but becomes gentle as it approaches the peak. From the smooth summit of Kap Gras, at 1,931m, there are views towards Aspropotamos and the Athamanika Mountains.
The name Kap Gras is Vlach and means Fat Head. The descent follows the southern ridge, which passes through dense forests where there were once cultivated fields, as shown by the built terraces. Towards the end of the ridge, the trail enters a logging skid trail, that is, a route used for moving tree trunks during logging, and a wide steep path. The trail passes near a spring and ends at the road towards Alexiou, at the junction to Gardiki and the villages of Aspropotamos.