Η διαδρομή αυτή είναι η πιο εύκολη για την ανάβαση στη Μαρόσα, με αφετηρία τη γέφυρα κάτω από το χωριό Νεραϊδοχώρι. Φτάνοντας στο Νεραϊδοχώρι από Ελάτη, κατηφορίζουμε στη διασταύρωση αριστερά προς το κέντρο του χωριού (πλατεία). Φτάνοντας στην πλατεία, συνεχίζουμε το δρόμο μέχρι το τέλος του χωριού (κατώτερο τμήμα), όπου η άσφαλτος σταματά και συνεχίζει χωματόδρομος, και τον οποίο ακολουθούμε μέχρι τη γέφυρα στο ποτάμι.
Η καταγεγραμμένη διαδρομή ξεκινά από τη γέφυρα. Στα 20μ. αφού περάσουμε τη γέφυρα, αφήνουμε τον κεντρικό χωματόδρομο και ακολουθούμε τον τρακτερόδρομο αριστερά, και προς τα επάνω. Ο τρακτερόδρομος, (υποτυπώδης ανηφορικός δρόμος), κατασκευάστηκε για να περάσει ο αγωγός ύδρευσης του Νεραϊδοχωρίου από τις πηγές της Μαρόσας. Ωστόσο, ο δρόμος αυτός αποτελεί το μοναδικό μονοπάτι, αφού έκλεισε από έλατα, και ακολουθεί το μονοπάτι που προϋπήρχε προς τη Μαρόσα. Ακολουθώντας το δρόμο του αγωγού, συναντάμε σύντομα τον κεντρικό δρόμο προς Ελάτη-Πύρρα, και αφού το διασχίσουμε, συνεχίζουμε την ανηφορική πορεία μας. Λίγο μετά, συναντάμε το χωματόδρομο προς τη Μαρόσα (κεραίες), και το Αυγό, και τον τέμνουμε ξανά συνεχίζοντας το δρόμο του αγωγού. Την επόμενη φορά που το συναντάμε, συνεχίζουμε από το δασικό δρόμο, αλλά μετά από 600μ., τον αφήνουμε, και συνεχίζουμε από το δρόμο του αγωγού στα αριστερά μας. Μετά από αρκετή ώρα στο δρόμο του αγωγού, που περνά μέσα από όλο και πιο αραιό δάσος, ξανασυναντάμε το δρόμο που οδηγεί προς τις κεραίες της Μαρόσας, αλλά και πάλι τον τέμνουμε, και συνεχίζουμε το δρόμο του αγωγού. Λίγο ψηλότερα, το δάσος σταματά, και μπαίνουμε στο αλπικό πεδίο, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει καλυφθεί από χαμηλή βλάστηση (κέδρους), και κάνει τη διάβαση δυσκολότερη.
Συνεχίζοντας την ανάβαση πάνω στην ομαλή ράχη, συναντάμε τους ψηλούς μεταλλικούς πασσάλους, που χρησιμοποιούνταν παλιότερα για τη μέτρηση του ύψους του χιονιού. Η διαδρομή κινείται στα δεξιά της απότομης ράχης της Φούρκας (Λουπάτα), με στόχο τον αυχένα (1850μ.), μεταξύ Λουπάτας και Μαρόσας. Το πεδίο εδώ είναι καθαρά αλπικό και πολύ εύκολο να ακολουθηθεί η πορεία προς την κορυφή. Ωστόσο, απαιτείται προσοχή σε περίπτωση ομίχλης.
Από τον αυχένα (Λουπάτα-Μαρόσα) ακολουθούμε την κορυφογραμμή στα δεξιά, που σύντομα οδηγεί στην κορυφή της Μαρόσας 1967μ. (δεν υπάρχει τριγωνομετρικό). Από τη Μαρόσα, ακολουθώντας την κορυφογραμμή προς τα δυτικά και κατεβαίνοντας υψομετρικά περίπου 100μ., φτάνουμε στον αυχένα μεταξύ Μαρόσας – Όρνιου. Από εδώ, η απότομη ράχη μας οδηγεί κατευθείαν στην κορυφή του Όρνιου, με το κολωνάκι στα 2022μ. , (τριγωνομετρικό σημείο του στρατού), η οποία όμως δεν είναι η ψηλότερη. Η ψηλότερη κορυφή του Όρνιου είναι η επιβλητική κορυφή από πίσω, σε απόσταση 200μ. μακρύτερα.
Η ανάβαση στην κορυφή του Όρνιου είναι δύσκολη για πεζοπόρους και θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Η κλασική διαδρομή για το Όρνιο είναι αρχικά κατεβαίνοντας ένα στενό, απότομο μονοπατάκι από τη δεξιά (δυτική) πλευρά της κόψης, και ανεβαίνοντας τη χορταριασμένη ράμπα που φαίνεται δεξιά από την απότομη ράχη. Η χορταριασμένη ράμπα είναι πολύ επικίνδυνη όταν τα χόρτα είναι υγρά, αφού η κλίση ξεπερνά τις 45 μοίρες. Η απόκρημνη κόψη (60μ.) σα μαχαίρι, είναι η πιο ασφαλής για αυτούς που έχουν εμπειρία στην αναρρίχηση, αφού είναι δυσκολίας περίπου III- UIAA.
Προσοχή: Στην καταγραφή του αρχείου δεν υπάρχει η ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή αλλά μόνο στο κολωνάκι!